Video sıkıştırma, dosya boyutunu azaltırken görüntü kalitesini korumaya çalışır. Dosya formatı, bit ve çözünürlük ayarlarını doğru seçmek kalite için kritiktir.
Ham video verisi devasa yer kaplar; bir dakikalık Full HD kayıt kolayca birkaç gigabayt ulaşabilir. Sıkıştırma sayesinde bu veri yönetilebilir dosya boyutlarına iner. Kalite, bit hızı ve çözünürlük seçimlerini dengede tutmak, izlenebilir ve saklanabilir içerik oluşturmanın temelidir.
Modern codec‘ler, insan gözünün algılayamadığı bilgileri azaltarak dosya boyutunu küçültür. Streaming servisleri, IP kameralar, canlı yayın sistemleri ve mobil uygulamalar günlük hayatta sürekli kullanır. Yayın platformlarında ağ bant genişliği sınırlıdır; burada video sıkıştırma olmadan milyonlarca kullanıcıya ulaşmak imkansızdır.
Farklı senaryolar farklı ayarlar gerektirir. YouTube gibi platformlar genellikle değişken bit hızıyla yüksek kalite hedefler. Güvenlik kameraları ise düşük bant genişliği ve uzun arşiv ömrü için optimize edilir. Doğru codec ve ayarları seçmek, hem kullanıcı deneyimini hem de altyapı maliyetini doğrudan etkiler.
Video sıkıştırma teknolojisinin temelleri
Video verisinin yapısı ve çözünürlük kavramı
Aslında video, saniyede onlarca statik görüntüden oluşur. Her görüntü binlerce pikselden meydana gelir. Piksel, ekranın en küçük birim noktasıdır. Çözünürlük kavramı bir görüntüdeki piksel sayısını ifade eder; 1920×1080, yatayda 1920 ve dikeyde 1080 piksel demektir.
Her piksel renk bilgisi taşır. RGB sisteminde kırmızı, yeşil ve mavi değerler karıştırılır. YUV gibi renk uzaylarında parlaklık ayrı, renk bileşenleri ayrı kodlanır. Bu ayrım, insan gözünün parlaklığa duyarlı ama renge daha az duyarlı olması gerçeğine dayanır.
Kare hızı saniyedeki görüntü sayısını belirler. 24, 25, 30, 50 veya 60 fps değerleri yaygındır. Daha yüksek kare hızı akıcı hareket sağlar ancak veri miktarını artırır. Güvenlik kameralarında genellikle 15–30 fps yeterli sayılır.
Ham video verisi tüm bu bilgiyi saklayınca hacim patlar. Örneğin 1 saniye Full HD, 24 bit renk derinliğinde 185 megabayt üstüne çıkar. On dakikalık kayıt yüzlerce gigabayt yer kaplar. Video sıkıştırma olmadan böyle verileri taşımak veya saklamak pratikte mümkün değildir.
Sıkıştırma, bit hızı ve kalite arasındaki ilişki
Sıkıştırma oranı ne kadar yüksekse dosya o kadar küçülür. Ancak aşırı sıkıştırma kaliteyi düşürür. Düşük bit hızında bloklaşma, bulanıklık ve renk bantlaşması ortaya çıkar. Yüksek bit hızı kaliteyi artırır ama dosya boyutunu da şişirir.
Bit hızı saniyede kaç veri aktarıldığını gösterir; megabit per second (Mbps) birimiyle ölçülür. Örneğin 1080p için 5–10 Mbps aralığı makul bir seçimdir. 4K içerik 15–25 Mbps gerektirir. Mobil ağlarda daha düşük bit hedeflenir; genellikle 1–3 Mbps yeterlidir.
Kalite algısı, izleme ortamına da bağlıdır. Küçük ekranlarda düşük bit hızı fark edilmez. Büyük monitörlerde veya projektörde aynı değer belirgin artefaktlar üretir. Profesyonel prodüksiyon genellikle kayıpsız veya çok yüksek bit kullanır.
Sıkıştırma ayarları interaktif bir süreçtir. Hedef kaliteye ulaşmak için birkaç denem yapılmalıdır. CBR, VBR veya CRF gibi farklı kontrol modları farklı sonuçlar verir. Deneme-yanılma ile optimal noktayı bulmak mümkün olur.
Video sıkıştırma türleri ve temel kavramlar
Kayıpsız ve kayıplı sıkıştırma farkları
Kayıpsız sıkıştırma, veriyi tam olarak geri getirmeyi garanti eder. Hiçbir bilgi atılmaz. Sonuç dosya büyüktür; genellikle orijinal ham boyutun %20–30 kadarına iner. FFV1 ve Apple ProRes gibi codec’ler kayıpsız veya neredeyse kayıpsız çalışır.
Kayıplı sıkıştırma insan algısının sınırlarını kullanır. Göze önemsiz görünen detaylar atılır. Dosya boyutu kayıpsıza göre çok daha küçülür; orijinalin %1–5’ine kadar ininir. H.264, H.265 gibi yaygın codec’ler kayıplıdır.
Profesyonel prodüksiyon kayıpsız veya hafif kayıplı tercih eder. Montaj sırasında görüntü işlemek gerekir; her sıkıştırma kaliteyi biraz düşürür. Birden fazla işlem sonrası kalite fark edilir biçimde bozulabilir. Kayıpsız kayıt bu sorunu önler.
İnternet yayını ve arşivleme kayıplı kullanır. Depolama maliyeti kritiktir; yüzlerce petabayt veri bulut sunucularında tutulur. Kayıpsız kullanmak ekonomik değildir. Doğru ayarlarla kayıplı görsel bozulma yaratmadan çalışır.
Intra-frame ve inter-frame (I, P, B kareleri)
Intra-frame sıkıştırma her kareyi bağımsız sıkıştırır. Kare içinde bloklar, benzer piksellere bakarak kodlanır. JPEG benzeri teknolojiler kullanılır. Bu yaklaşım tek başına sınırlı verim sağlar.
Inter-frame sıkıştırma kareler arası benzerliğe dayanır. Video içinde arka plan genellikle sabittir. Sadece hareket eden nesneler değişir. Bu farkı yakalayarak kod verimi kat kat artar. H.264 ve H.265 inter-frame tekniğini yoğun kullanır.
I (Intra) kareleri tam bağımsız görüntülerdir. Başvurulacak başka kare yoktur; doğrudan kodlanır. P (Predictive) kareleri önceki bir kareden farkı tutar. B (Bidirectional) kareleri hem önceki hem sonraki kareye bakar. B kareleri en yüksek sıkıştırmayı verir ama işlemci yükünü artırır.
GOP (Group of Pictures) yapısı I, P ve B karelerinin dizilişidir. Örneğin her 30 karede bir I kare, araya P ve B kareleri yerleşir. Daha uzun GOP daha yüksek sıkıştırma, ancak hataya duyarlılık artışı demektir. Canlı yayında kısa GOP tercih edilir.
Yaygın video sıkıştırma formatları ve codec’ler
H.264, H.265, Axis Zipstream, VP9, AV1 ve Apple ProRes’e genel bakış
H.264 (AVC) yıllardır endüstri standardıdır. Geniş cihaz desteği, makul kalite ve düşük işlemci yükü sunar. YouTube, Netflix, IP kameralar yaygın biçimde kullanır. Mobil cihazlar dahil hemen her platform donanımsal H.264 kod çözme yeteneğine sahiptir.
H.265 (HEVC) daha verimli sıkıştırır; aynı kalitede H.264’ün yarısı kadar bit kullanır. 4K ve 8K içerik için idealdir. Ancak patent ve lisans maliyetleri yaygınlaşmasını yavaşlatmıştır. Bazı eski cihazlar donanımsal HEVC desteğinden yoksundur.
Axis Zipstream, Axis güvenlik kameralarında kullanılan özel bir teknolojidir. H.264 veya H.265 üzerinde ek optimizasyon yapar. Sabit bölgelerde daha düşük bit kullanır, ilgi alanlarında kaliteyi korur. Bant genişliği ve depolama maliyetini önemli oranda düşürür.
VP9, Google tarafından geliştirilmiş açık kaynak codec‘tir. YouTube tarafından yaygın kullanılır. Lisans ücreti yoktur; bu da birçok platform için cazip seçenektir. H.265 ile benzer verim gösterir.
AV1, yeni nesil açık kaynak codec’tir. Alliance for Open Media (AOMedia) tarafından geliştirilir. VP9’dan %30 daha verimli hedefler. Henüz yaygınlaşma aşamasındadır; donanımsal destek kademeli artmaktadır.
Apple ProRes, profesyonel prodüksiyonda kullanılır. Kayıpsız veya neredeyse kayıpsızdır. Montaj ve efekt işlemleri için idealdir; yüksek kalite ve düşük işlemci yükü sağlar. Dosya boyutu büyüktür ama final dışa aktarım öncesi kullanılır.
Video dosya türleri: MP4, MKV, MOV ve diğerleri
Dosya formatı (container) video, ses ve altyazıyı bir arada taşır. Codec’ten bağımsızdır; farklı codec’ler aynı container içinde kullanılabilir. MP4, MKV, MOV yaygın örneklerdir.
MP4 (MPEG-4 Part 14) en evrensel formattır. H.264, H.265 ve AAC sesle yaygın kullanılır. Tüm cihazlar destekler; web, mobil ve masaüstü uygulamalarda sorunsuz çalışır. Metadata, bölüm işaretleri ve altyazı desteği sunar.
MKV (Matroska) açık kaynak bir formattır. Neredeyse sınırsız sayıda ses, altyazı parçası taşıyabilir. Büyük film arşivlerinde yaygındır. Bazı eski oynatıcılar tam destek vermez.
MOV, Apple QuickTime tarafından geliştirilmiştir. macOS ve iOS ekosisteminde doğal çalışır. ProRes codec genellikle MOV içinde paketlenir. Windows platformlarında üçüncü parti oynatıcılar gerektirir.
AVI (Audio Video Interleave) eski bir formattır. Modern codec desteği sınırlıdır. Yeni projelerde tercih edilmez. Legacy sistemlerde hala görülebilir.
Video sıkıştırmanın başlıca kullanım alanları
İnternet video platformları ve streaming servisleri
YouTube, Netflix, Amazon Prime gibi platformlar milyarlarca saatlik içerik barındırır. Bu içeriği depolamak ve sunmak için yüksek verimli sıkıştırma şarttır. Platformlar genellikle aynı videonun birden fazla kalite profilini oluşturur.
Adaptive bitrate streaming, izleyicinin ağ hızına göre kalite değiştirir. Bağlantı hızlanırsa yüksek çözünürlük, yavaşlarsa düşük gönderilir. Bu yaklaşım kesintisiz izleme deneyimi sağlar. HLS ve DASH protokolleri yaygın kullanılır.
Canlı yayın düşük gecikme gerektirir. Yüksek sıkıştırma oranı işlem süresini artırır; bu da gecikmeye yol açar. Canlı yayında makul kalite-gecikme dengesi aranır. WebRTC tabanlı sistemler milisaniye mertebesinde gecikme hedefler.
Kullanıcı tarafında indirilen veri miktarı mobil ağlarda kritik rol oynar. 4G veya 5G ağlarda bile bant genişliği sınırlı ve maliyetlidir. Düşük bit akışı kullanıcı deneyimini olumsuz etkilemeden veri kullanımını azaltır.
CCTV, IP kameralar ve Axis Zipstream kullanımı
Güvenlik kameraları günde 24 saat çalışır. Yüzlerce kamera olan tesislerde aylarca arşivleme gerekir. Depolama maliyeti doğrudan verimine bağlıdır. Her kamera günde 20–50 GB veri üretir; verimli sıkıştırma olmadan altyapı maliyeti katlanır.
Hareket algılama bölgeleri değişken bit kullanımı sağlar. Statik arka planda bit düşük tutulur. Hareket algılandığında hızı artırılır. Axis Zipstream bu mantığı entegre uygular; bazı senaryolarda %50 üzeri tasarruf sağlar.
Sabit güvenlik kayıtları genellikle 1080p veya 2K çözünürlükte yapılır. 4K kameralar özel alanlarda kullanılır; plaka okuma gibi detay gereken senaryolarda değerlidir. Gece görüş modu daha fazla gürültü üretir; bu da verimini düşürür.
IP kameralar ağ üzerinden veri iletir. Bant genişliği sınırlı olduğunda düşük bit hızı zorunludur. Edge recording (kamerada kayıt) yerel depolamaya güvenir. Merkezi NVR sistemlerinde tüm akışlar tek noktada toplanır; burada toplam bant önem kazanır.
Canlı yayın, video konferans ve mobil video
Twitch, YouTube Live gibi platformlar düşük gecikme ile yüksek kalite hedefler. Yayıncılar genellikle 5–10 Mbps arası upload hızına sahiptir. Çok yüksek ayarı buffer ve kopmalara yol açar. Dinamik bit ayarı yayın stabilitesini artırır.
Video konferans sistemleri düşük gecikme ve simetrik iletişim gerektirir. Zoom, Teams, Google Meet gibi araçlar kısıtlı bant genişliğinde çalışır. Arka plan bulanıklığı ve sanal arka plan gibi özellikler işlemci yükü ekler. Düşük bit hızında kalite düşer ama kesintisiz konuşma önemlidir.
Mobil genellikle dikey formattadır. Instagram Reels, TikTok, YouTube Shorts kısa içerik odaklıdır. Küçük ekranlarda düşük bit yeterlidir; 2–4 Mbps makul kalite verir. Mobil ağlarda veri kullanımı sınırlı olduğu için agresif sıkıştırma tercih edilir.
Offline izleme özelliği, videonun cihaza indirilmesini sağlar. İndirilen daha yüksek kaliteyle saklanabilir. Kullanıcı daha sonra ağ bağlantısı olmadan izler. Bu durumda dosya boyutu daha az kritiktir.
Sıkıştırma ayarlarını planlama ve senaryoya göre seçim
Yayın, kayıt ve arşiv için hedef kalite ve bit hızı belirleme
Yayın platformları genellikle önerilenler sunar. YouTube 1080p için 8 Mbps önerir. Twitch 6 Mbps maksimum kabul eder. Bu sınırlar platform tarafında tekrar kodlama (transcoding) kapasitesine bağlıdır.
Profesyonel kayıt daha yüksek bit kullanır. Prodüksiyon içeriği 50–100 Mbps aralığında tutulabilir. Final çıktı dışa aktarılmadan önce kayıpsız ProRes veya DNxHD formatı tercih edilir. Montaj sırasında kalite kaybı önlenir.
Arşiv hedefi uzun süreli saklamadır. Video bir kez kodlanır; yıllarca tutulur. Düşük bit seçimi sonradan iyileştirilemez. Kalite-boyut dengesini dikkatlice kurmak gerekir. H.265 veya AV1 uzun vadede alan tasarrufu sağlar.
Güvenlik kayıtları kanıt değeri taşır. Düşük kalite arzu edilmeyen durumlara yol açar. Örneğin plaka numarası okunamaz hale gelir. Makul bir eşiği belirlemek hukuki açıdan önemlidir.
Çözünürlük, kare hızı ve kodlama profili seçimi
Çözünürlük, hedef kullanıma göre seçilir. Mobil cihazlar 720p ile yetinir. Masaüstü ve TV için 1080p standarttır. 4K içerik giderek yaygınlaşır ama işlem gücü ve bant genişliği gereksinimi katlanır.
Kare hızı içerik tipine göre değişir. Sinema tarzı içerik 24 fps kullanır. Spor yayınları 50 veya 60 fps tercih eder. Güvenlik kameraları genellikle 15–25 fps ile çalışır. Daha düşük kare hızı dosya boyutunu küçültür.
Kodlama profili, codec ayarlarının bir kümesidir. H.264’te Baseline, Main, High profilleri vardır. High profil daha iyi sıkıştırma verir ancak eski cihazlar desteklemez. Geniş uyumluluk için Main profil yaygın kullanılır.
Preset (ön ayar) hız ve verim dengesini belirler. FFmpeg’te ultrafast, fast, medium, slow, veryslow seçenekleri vardır. Slow preset daha uzun sürer ama daha küçük dosya üretir. Gerçek zamanlı yayında fast veya medium seçilir.
Bit hızı kontrol yöntemleri
CBR, VBR, CRF ve sabit kalite yaklaşımları
CBR (Constant Bitrate) sabit hızı kullanır. Her saniye aynı veri miktarı üretilir. Basit ve tahmin edilebilir; canlı yayında tercih edilir. Karmaşık sahnelerde kalite düşer, basit sahnelerde gereksiz bit harcanır.
VBR (Variable Bitrate) karmaşıklığa göre bit ayarlar. Hareketli sahnede yükselir, sakin sahnede düşer. Ortalama hızı hedefi tutturulur ama her an değişir. Dosya boyutu daha verimli kullanılır; canlı olmayan içerik için idealdir.
Two-pass VBR, videoyu iki kez işler. İlk geçişte karmaşıklık analiz edilir. İkinci geçişte bit optimum dağıtılır. Sonuç daha yüksek kalitedir ama işlem süresi uzar. Offline üretimde yaygın kullanılır.
CRF (Constant Rate Factor) kalite odaklı yaklaşımdır. Sabit hedefi belirlenir; bit otomatik ayarlanır. Düşük CRF daha yüksek demektir. FFmpeg ve x264 gibi araçlar CRF destekler. Arşiv ve dağıtım içeriği için idealdir.
Ağ kapasitesi ve depolama ile uyumlu bit ayarları
Bant genişliği sınırlamaları bit hızını belirler. 10 Mbps upload hattı 8 Mbps yayın yapabilir; geri kalan headroom bağlantı dalgalanmalarını karşılar. Aşırı yüksek bit akışı buffer ve kesintiye yol açar.
Depolama maliyeti uzun vadede birikir. Günde 100 kamera çalışan bir tesiste aylık terabaytlarca veri üretilir. Düşük hızı doğrudan maliyet düşüşü sağlar. Modern codec’ler aynı kaliteyi daha az veriyle sunar; geçiş uzun vadede mantıklıdır.
CDN (Content Delivery Network) bant genişliğini ölçer. Yüksek içerik pahalıdır; her izleyici için veri transfer ücreti ödenir. Adaptive streaming profilleri oluşturmak maliyet kontrolü sağlar. Kullanıcı hızına göre uygun profil sunulur.
NAS (Network Attached Storage) sistemleri RAID dizileri kullanır. Yüksek veri akışı disk performansını etkiler. Paralel yazma ve hızlı diskler gerekir. Düşük bit akışı daha ucuz donanımla yönetilir.
Uygulamada video sıkıştırma akışı
Kaynak videoyu hazırlama ve temel temizlik adımları
Ham kayıt malzemesi genellikle gereksiz bölümler içerir. Başlangıç ve bitişteki sessiz kısımlar kesilir. Anlamlı içerik ayrıştırılır. Temiz kaynak daha verimli sıkıştırılır.
Renk düzeltme sıkıştırmadan önce yapılır. Yanlış ton ayarı sonradan düzeltilemez. Histogram ve vektöroskop ile kontrol edilir. Profesyonel prodüksiyonda color grading önemlidir.
Gürültü (noise) yüksek bit tüketir. Karanlık sahnelerde film grain görünür. Hafif gürültü azaltma (denoising) filtresi uygulanabilir. Aşırı denoise detay kaybına yol açar; denge önemlidir.
Ses seviyesi normalize edilir. Aşırı yüksek veya düşük ses izleyiciyi rahatsız eder. Loudness normalization standartları vardır; EBU R128 veya ATSC A/85 gibi. Ses codec’i (AAC, Opus) uygun hızıyla seçilir.
Kodlayıcı yazılım seçimi ve profil oluşturma
FFmpeg en yaygın komut satırı aracıdır. Tüm codec ve format desteği sunar. Karmaşık komutlar güçlü kontrol verir. Otomasyon ve script‘lerde sıkça kullanılır.
HandBrake kullanıcı dostu arayüz sağlar. Preset’ler hızlı kurulum sunar. Toplu işleme (batch encoding) destekler. Başlangıç seviyesi kullanıcılar için idealdir.
Adobe Media Encoder ve DaVinci Resolve gibi profesyonel araçlar detaylı ayarlar sunar. Timeline ile entegrasyon kolaylık sağlar. Görsel geri bildirim ve önizleme avantaj verir. Lisans maliyeti yüksektir.
Donanımsal kodlama (hardware encoding) NVENC (NVIDIA), QuickSync (Intel), VCE (AMD) gibi çözümlerle hızlanır. İşlem süresi kat kat azalır. Kalite yazılımsal kodlamaya göre biraz düşük olabilir. Gerçek zamanlı yayın ve yüksek hacimli işlemde tercih edilir.
Kalite kontrol, test ve sorun giderme
Bloklaşma, bulanıklık ve bantlaşma artefaktlarını tanıma
Bloklaşma (blocking), düşük hızında 8×8 veya 16×16 blokların görünür hâle gelmesidir. Yüksek hareket ve karmaşık dokuda ortaya çıkar. Bit hızını artırmak veya daha güçlü preset kullanmak azaltır.
Bulanıklık (blurring), detay kaybıdır. Agresif yüksek frekanslı bilgiyi azaltır. Keskin kenarlar yumuşar. Daha yüksek bit veya daha iyi codec seçimi iyileştirir.
Bantlaşma (banding), yumuşak renk geçişlerinde basamakların görünmesidir. Gökyüzü ve gölge alanlarında belirgindir. Renk derinliği ve bit hızı arttırılarak azaltılır. Dithering filtreleri bantlaşmayı gizler.
Temporal artifacts, kareler arası tutarsızlık yaratır. Titreşim (flickering) veya hayalet görüntüler oluşur. B kareleri ve GOP yapısı yeniden ayarlanır. Hareket tahmini (motion estimation) parametreleri optimize edilir.
Farklı ayarlarla karşılaştırmalı test yapma yöntemleri
A/B testi, iki farklı kodlamanın yan yana izlenmesidir. Aynı kaynaktan üretilir; tek fark kodlama ayarlarıdır. Görsel farklar değerlendirilir. SSIM ve VMAF gibi objektif metrikler hesaplanır.
VMAF (Video Multimethod Assessment Fusion) Netflix tarafından geliştirilmiştir. Referans ile karşılaştırma yapar; 0–100 arası skor verir. 95 üzeri mükemmel kalite, 70–85 arası kabul edilebilir sayılır. FFmpeg VMAF desteği sunar.
SSIM (Structural Similarity Index) piksel seviyesinde benzerliği ölçer. PSNR (Peak Signal-to-Noise Ratio) sinyal gürültü oranını verir. Her iki metrik de matematiksel karşılaştırma sağlar. Subjektif kalite her zaman önceliklidir ama otomatik değerlendirme hızlıdır.
Farklı cihazlarda test önemlidir. Bilgisayar monitöründe iyi görünen mobil ekranda farklı görünebilir. TV ve projektörde tekrar kontrol gerekir. HDR içerik SDR ekranda düzgün izlenmelidir.
Geleceğe hazırlık ve optimizasyon
Yeni nesil codec’lere geçiş stratejileri
H.265 ve AV1 giderek yaygınlaşmaktadır. Mevcut içerik H.264’te olabilir; yeni içerik modern codec ile üretilir. Geçiş kademeli yapılır. Legacy sistemler eski codec’i desteklemeye devam eder.
AV1 patent ücretsizdir; bu da uzun vadede maliyet avantajı sağlar. Donanımsal destek artmaktadır. 2025 sonrası üretilen çoğu cihaz AV1 donanımsal kod çözme sunar. Yeni projeler AV1 ile başlayabilir.
Eski arşiv yeniden kodlanabilir. Ancak bu büyük işlemci kaynağı gerektirir. Kritik içerik önceliklendirilir. Sık izlenen videolar yeni codec’e geçirilir. Az izlenen içerik eski formatta kalabilir.
Hybrid yaklaşım, birden fazla codec profilini paralel sunar. Kullanıcı cihazı destekliyorsa AV1, değilse H.264 gönderilir. Bu strateji geniş uyumluluğu korur. Sunucu tarafında ek depolama gerektirir ama esneklik sağlar.
Farklı cihaz ve platformlarda uyumluluk sağlama
Codec desteği cihaza bağlıdır. Eski Android telefonlar H.265 desteklemez. Safari VP9’u sınırlı destekler. Cross-platform uyumluluk için H.264 güvenli seçimdir. Progressive enhancement stratejisi uygulanabilir.
Responsive video, ekran boyutuna göre farklı çözünürlük sunar. HTML5 video tag’i birden fazla source belirtmeye izin verir. Tarayıcı desteklediğini seçer. HLS ve DASH gibi protokoller otomatik geçiş yapar.
DRM (Digital Rights Management) bazı platformlarda zorunludur. Widevine, FairPlay, PlayReady yaygın çözümlerdir. DRM kodlama sürecini değiştirir. Profesyonel araçlar gerektirir; manuel kurulum karmaşıktır.
API entegrasyonları platforma özel ayarlar sağlar. YouTube API otomatik transcoding yapar. Vimeo farklı kalite profilleri sunar. Kendi altyapınızda Wowza, Ant Media gibi çözümler kullanılır. Her platform özel kurulum gerektirir.
Video sıkıştırma, modern dijital içerik altyapısının temel taşıdır. Sıkıştırma teknikleri, kalite, bit hızı ve çözünürlük dengesini kurarak hem kullanıcı deneyimini hem de altyapı maliyetini optimize eder. Doğru codec, format ve ayarları seçmek uzun vadede büyük fark yaratır. Gelecekte AV1 gibi yeni nesil codec’ler yaygınlaşırken, H.264 ve H.265 yıllarca kullanımda kalmaya devam eder. Her senaryo farklı gereksinimlere sahiptir; yayın, arşiv, güvenlik veya mobil içerik için optimal ayarları bulmak sürekli öğrenme ve test gerektirir.
